Onderzoekssamenvattingen

Samenvattingen die stilletjes veranderen wat een bron zei

De gebruikelijke fout in een onderzoekssamenvatting is niet weglating maar afwijking. Een rapport zegt dat een trend is waargenomen in één regio onder grote bedrijven, en de samenvatting zegt dat de trend gaande is. Drie samenvattingen later is een smalle bevinding een algemeen feit geworden dat in een bestuursstuk wordt geciteerd.

Daar waken we tegen met verwijzingen naar de pagina, niet alleen naar het document. Een lezer die een zin betwijfelt, opent de bron binnen enkele seconden op de juiste plek. Waar we interpreteren in plaats van verslaan, zegt de briefing dat in duidelijke taal, zodat u altijd weet welke uitspraken van de bron zijn en welke van ons.

Niet alle bronnen verdienen evenveel gewicht

Een peer-reviewed onderzoek onder tienduizend mensen en een leveranciersenquête onder tweehonderd klanten kunnen tegenovergestelde conclusies opleveren. Een samenvatting die ze elk een alinea geeft, naast elkaar, laat de lezer denken dat de vraag in evenwicht is terwijl dat niet zo is. Bronnen wegen is het werk; ze opsommen niet.

De brontabel legt vast wat u nodig heeft om elk rapport te beoordelen: wie het heeft gemaakt, wie ervoor heeft betaald, wanneer de data is verzameld, hoe groot de steekproef was en hoe de methode standhoudt. Oude data wordt gemarkeerd, want een marktrapport van vier jaar geleden kan een markt beschrijven die niet meer bestaat.

Waar de bronnen echt van elkaar afwijken, tonen we de afwijking en de waarschijnlijke reden ervoor, zoals verschillende definities, populaties of periodes. Dat is vaak het nuttigste deel van de briefing, omdat het laat zien wat een betrouwbaar antwoord eigenlijk zou vereisen.